Książka "Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek" Eleny Favilli i Franceski Cavallo to jedna z najbardziej oczekiwanych książek 2017 roku. Z nami jest już dłuuugi czas, ale jak wiecie, nie lubię recenzować Książek, które są u nas chwilę, tylko takie, które troszkę już u nas mieszkają, żeby wiedzieć, czy łączy nas krótkotrwały flirt czy większa miłość. Mamy takie książki, które po wielkim zachwycie przestały być ściągane z półki, jak i takie, które potrzebowały czasu, żeby się u nas odnaleźć, a potem rozpanoszyły się na dobre.
Książka "Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek" Eleny Favilli i Franceski Cavallo to jedna z najbardziej oczekiwanych książek 2017 roku. Z nami jest już dłuuugi czas, ale jak wiecie, nie lubię recenzować Książek, które są u nas chwilę, tylko takie, które troszkę już u nas mieszkają, żeby wiedzieć, czy łączy nas krótkotrwały flirt czy większa miłość. Mamy takie książki, które po wielkim zachwycie przestały być ściągane z półki, jak i takie, które potrzebowały czasu, żeby się u nas odnaleźć, a potem rozpanoszyły się na dobre.
Miała budzić się jak z koszmaru. Rzucać się, krzyczeć. Tak ostrzegała pani anestezjolog. A ona budziła się jak anioł: po cichutku otworzyła oczy i patrzyła troszkę zdziwiona, co się koło niej dzieje i gdzie jest. Spokojna, delikatna. Po chwili popłakała się, gdy zorientowała się, że ma opatrunek na oku. Potem na szczęście zasnęła.
Każdy ma w głowie idealną wizję wielu rzeczy czy sytuacji: idealnego partnera, idealnej rodziny, idealnej pracy czy idealnej randki. Z jednej strony te ideały pozwalają nam marzyć, rozwijać się, dążyć do lepszego jutra. Z drugiej strony pierońsko komplikują nam życie. Bo przecież nie ma czegoś takiego jak idealny człowiek, nie? Nigdy partner nie będzie idealny. Nigdy rodzina nie będzie idealna. Inne rzeczy też nie. Im bardziej się na tym ideale uwiesimy, tym bardziej nieszczęśliwe życie będziemy mieć, bo wszystko będzie od niego odbiegać.





