A czy Ty karmisz piersią?

Ostatnio dużo się mówi o karmieniu piersią. Właśnie skończył się Tydzień Karmienia Piersią. Z jednej strony jest to bardzo dobre zjawisko, bo mamy dostają wiedzę, że takie karmienie jest korzystne dla dziecka, i dostają pewne wsparcie, żeby nie bały się karmić np. w miejscu publicznym.

O szczepieniach subiektywnie

Sytuacja 1. W szkole rodzenia położna doradza, by szpitalu zapłacić 50 zł za lepszą szczepionkę ma WZW. Jak to lepszą? To są gorsze? I dlaczego system zdrowotny oszczędza na niemowlętach???

 

Sytuacja 2. Czytam i czytam. Co się da. Po polsku i po angielsku. Aż głowa pęka. Niestety w Polsce dostępne są tylko oficjalne strony typu szczepienia.pl albo po drugiej stronie barykady stopnop.pl. Stopnop nie czytam (chyba, że jakiś odsyłający link, to zerkam), ale za to czytam Marię Majewską. I rozporządzenia Ministra Zdrowia oraz komunikaty Głównego Inspektora Sanitarnego. Są jeszcze fora rodzicielskie, ale pojedyncze przypadki są niczym w statystyce ("Nie szczepię i moje dziecko nie choruje, a koleżanka szczepi i jej ciągle choruje"), a bardziej profesjonalnie mówiąc statystycznie nieistotne. I fora para-medyczne lekarzy i rodziców dyskutujących o ułożeniu optymalnego kalendarza szczepień - te już lepsze. Im więcej czytam, tym bardziej czuję się głupia. Aż głowa pęka. Dymi wręcz.

Dziecko = człowiek

"- Widzisz Helciu, ty jesteś niespokojnym człowiekiem.
Ona:
- Ja jestem człowiekiem?
- No tak. Przecież nie pieskiem.
Zamyśliła się. Po długiej pauzie zdziwiona.
- Jestem człowiekiem. Jestem Helcia. Jestem dziewczynka. Jestem Polka. Jestem córeczka mamusi, jestem warszawianka... Jak ja dużo jestem."
(Janusz Korczak, "Pamiętniki i inne pisma z getta")

Często patrzymy na swoje niemowlęta trochę jak na przedstawicieli innego gatunku. Coś pomiędzy człowiekiem, lalką i psiakiem. Karmimy, przewijamy, sterujemy ich życiem, oczywiście robimy to, jak możemy najlepiej, ale czy czasem nie zapominamy, że to jest CZŁOWIEK? Fizycznie od nas zależny, ale tak naprawdę będący niezależną i indywidualną jednostką.

"Dziecko dla początkujących", Leszek K. Talko

Druga rodzicielska książka, którą przeczytałam w ciąży po "Dlaczego w Paryżu dzieci nie grymaszą" Pameli Druckermann.

Leszek Talko, również felietonista w "Twoim Stylu" i piszący do miesięcznika "Dziecko", zebrał różne swoje opowiastki i przemyślenia z tego drugiego miesięcznika do swojej książki. Jej sukcesem jest lekkie pióro autora, olbrzymie pokłady autohumoru i autoironii oraz oczywiście szaleństwa jego syna zwanego Pitulkiem. Nie jest to poradnik (żadnego z nich jak dotąd nie ukończyłam), a raczej anty-poradnik. Z racji sporej ilości czasu w ciąży (kiedy to było?) pochłonęłam ją w dwa wieczory, regularnie wybuchając śmiechem. A potem jej dalsze części, czyli "Dziecko dla średniozaawansowanych" (wprowadzającą siostrę Pitulka Kudłatą) i "Dziecko dla profesjonalistów" (nie nie, na trzecie dziecko się państwo Talko nie zdecydowali).

Świetna, zabawna, chyba trochę przerysowana, myślałam. Po czym weszłam na lubimyczytac.pl odznaczyć książkę, zerknęłam na recenzje: "to dokładnie tak wygląda", "wydawała mi się wesoła, choć nieco przekoloryzowana. Cóż, dziś mogę powiedzieć, że jest to dokładny opis tego, co może spotkać młodych rodziców...". Ups. Serio?! Nikt nie mówił, że dzieci są takie straszne. Poczułam lekki niepokój.

Nie samym pyłem żyje człowiek

W Warszawie, jak w każdym dużym mieście, o świeże powietrze ciężko. Każdy wie, że dobrze w miarę możliwości wyjeżdżać z dzieckiem nad morze, w góry czy nad jeziora. Znajomi z racji powiększenia rodziny planują kupić większe mieszkanie i wymogiem jest, żeby było w drugiej linii zabudowy, dalej od głównej ulicy. Niby smog pojawia się czasem i głównie w centrum, ale zdarzało mi się czytać w gazecie albo na Fejsbuku, że normy w Warszawie są przekroczone i lepiej nie wychodzić na spacery. Zazwyczaj czytałam to już w tramwaju, wracając z pracy, bo dopiero wtedy miałam chwilę na gazetę/Fejsbuka/bloga, a zresztą dziennikarze zazwyczaj o wszystkim piszą post factum.

Znalazłam więc i zainstalowałam darmową aplikację Zanieczyszczenie Powietrza, a na pulpit telefonu wrzuciłam jej widget. Wygląda on tak:

Zamówienie taksówki z fotelikiem

Jeżeli kupujemy dobry fotelik po to, żeby bezpiecznie przewozić dziecko, a nie po to, żeby nie dostać mandatu, to tak samo bezpiecznie powinniśmy przewozić nasze dziecko w taksówce, mimo że prawo tego nie nakazuje. I bardzo Was do tego zachęcam, żeby zamawiać taksówki z fotelikami, bo przecież każdy i w każdej chwili może mieć wypadek. Zresztą, tak samo powinniśmy dbać też o swoje bezpieczeństwo i zapinać w niej pasy, mimo że prawo tego nie nakazuje.

Teoria jest prosta, w praktyce tak pięknie nie jest. Na szkoleniu "Bezpieczny Maluch" ratownik medyczny informował, że do sieci taksówkarskiej trzeba zadzwonić kilka dni przed planowaną jazdą i poprosić o taksówkę z fotelikiem. Czasami musimy oczywiście wyjechać gdzieś nagle, ale już wylot na wakacje mamy zaplanowany najczęściej kilka tygodni wcześniej.

Przy okazji jakiegoś kursu służbowego mąż zapytał kierowcę z Elle Taxi o możliwość zamówienia taksówki z fotelikiem. Ten potwierdził, że nie powinno być większego problemu, sam w bagażniku ma fotelik swojego dziecka i w razie czego użycza pasażerom, tak jak większość kierowców. Oczywiście usługa jest odpłatna. Cennik tej firmy za rezerwację takiej taksówki każe dopłacić obecnie 20 zł.

Warsztaty "Bezpieczny maluch"

Dzisiaj byliśmy z mężem na warsztatach "Bezpieczny maluch" prowadzonych w Szpitalu im. Św. Rodziny przy ul. Madalińskiego. Warsztaty te prowadzi niezależna organizacja i korzysta z uprzejmości szpitala oraz innych placówek w innych dużych miastach. Są one całkowicie bezpłatne, gdyż finansowane są przez sponsorów, natomiast reklama nie jest nachalna - dostaje się reklamówkę z ulotkami i próbkami, dookoła stoją banery, a kilkuminutowy wykład ma Polski Bank Komórek Macierzystych (powiedzmy merytoryczno-reklamowy). W mojej paczuszce były ulotki fotelików i wózków (Quinny, Maxi Cosi, Britax i BeSafe), próbki balsamu Palmer's, butelka wody Mama i ja, karta Lifestyle od Superpharm z kuponami zniżkowymi (nieaktualnymi), a także myjka od Fiki-Miki z ulotką o ich materacykach oraz poduszkach dla ciężarnych i do karmienia. Nie lubię reklam, ale ze względu, że dzięki tym sponsorom mogłam bezpłatnie poszerzyć swoją wiedzę, to ich w drodze wyjątku wymieniłam.

Warsztaty skierowane są do kobiet ciężarnych i świeżo upieczonych mam (z osobami towarzyszącymi). Z jednej strony lepiej pojawić się na nich jako świeży rodzic, bo naprawdę ciężko pamiętać do "po porodzie" to, co przeczytało się w poradnikach, nauczyło w szkole rodzenia czy na kursach. Z drugiej strony, nie każdy ma gdzie maluszka zostawić (chociaż można też zabrać, na moich warsztatach jeden noworodek spał w wózku, a niemowlak bawił się na kolanach mamy), a po porodzie na częściach dotyczących ciężarnych można się troszkę nudzić.

W programie były:
1) 10-minutowa prezentacja pracownicy szpitala o możliwości porodu w tym szpitalu, standardach sal, pobycie osoby towarzyszącej, itp.

2) 10-minutowa prezentacja Polskiego Banku Komórek Macierzystych o bankowaniu krwi i wykorzystaniu komórek Macierzystych (z paroma nieścisłościami merytorycznymi i ważnym w mojej opinii niedomówieniem), ale jako wprowadzenie ok.

3) Warsztat ratownika medycznego, jak radzić sobie w przypadku omdlenia, zadławienia i zasłabnięcia kobiety ciężarnej (prezentowany na chętnym tacie).

4) Warsztat ratownika medycznego, jak radzić sobie z zadławieniem, bezdechem, utratą przytomności, oddechu i krążenia u niemowlaka (prezentowany na fantomie).

(przerwa)

5) Krótka prezentacja działania i montowania adaptera do pasów dla osoby ciężarnej.

6) Warsztat, jak kupować fotelik, jak go montować i na co zwracać szczególną uwagę. Trochę w tym zakresie czytałam i uważam go za bardzo merytoryczny. Ratownik jako bardzo dobre prezentował foteliki czterech firm i informował, że zasadniczo każdy fotelik z trzema gwiazdami jest dobry, więc nie był to absolutnie wykład sprzedażowy. Kilka słów poświęcił też fotelikowi 9-13 kg.

Chciałam bardzo pochwalić pana ratownika, gdyż był charyzmatyczny, potrafił utrzymać uwagę wszystkich i miał bardzo zabawne wtrącenia, więc sala co jakiś czas wybuchała śmiechem, mimo upału i tego, że większość tatusiów była po pracy.

Rozpiska warsztatów na bezpiecznymaluch.com.pl a zapisy przez formularz na stronie.

Zachęcam i zapraszam:)

O cholera! Zapomniałam kokardki!

Ze zjawiskiem czerwonej kokardki spotkałam się już przy oglądaniu używanych wózków w Internecie. Potem widziałam sporo takich wózków na ulicy, a nawet w kościele i muszę przyznać, że bardzo mnie to zjawisko intryguje.

Ale bardzo zdziwiło mnie, gdy w trakcie zakupów pani sprzedawczyni wypaliła do mnie: "A gdzie pani kokardka?!". YYY, ale że ja? Z kokardką? Serio?? "Wie Pani, bo my jesteśmy chrześcijanami i nie wierzymy w przesądy", odpowiedziałam w końcu przytomnie.

Bo tak sobie myślę, że jak ktoś jest wierzący, to przyczepianie do wózka kokardki, która ma odstraszać złe duchy, to zabobony, grzech, herezja. A dla ateisty, który najczęściej jest osobą wyedukowaną, światłą, wierzącą w siłę przyrody (czyli fizyki), nauki i ludzkiego umysłu, taka kokardka powinna być czymś, na widok czego co najwyżej się żachnie.

A tu okazuje się, że przy co drugim wózku spotykam przypięte czerwone kokardki. Widocznie te matki aż tak boją się złego uroku, że na wszelki wypadek zrobią wszystko, by przed nim swoje dziecko uchronić. Już kiedyś Władysław Jagiełło kazał postawić Panu Bogu świeczkę, a diabłu ogarek. A może by takie wózki obwiesić jeszcze krzyżem, czosnkiem, srebrną kulą, okiem proroka (to takie niebieskie kółka z czarnym oczkiem przywożone namiętnie z Turcji i Tunezji), sakiewką z solą i magnetytem? Tak na wszelki wypadek. Wtedy to już te niewinne niemowlęta będą na pewno bezpieczne!

Dobre bo polskie: Pinokio

Z ubraniami Pinokio zetknęłam się przez przypadek. Moja ciocia wpadła do mnie po porodzie ze spontaniczną wizytą, a że z pustymi rękami nie chciała przychodzić, to weszła z moją mamą do sklepiku "na rogu" i kupiła dwa bodziaki. Ubranka były mocno na wyrost, więc nadal czekają w pudełku na swoją kolej, ale bawełna była tak miękka i delikatna, że po jakimś czasie sprawdziłam, co to za marka. I przyznam, że sporo ubrań od Pinokio bardzo mi się spodobało i kilka z nich powędrowało do szafy Maryni.

Firma Pinokio to polski producent odzieży niemowlęcej i dziecięcej. Wszystkie ubrania produkowane są w Polsce, a 90-95% z nich w siedzibie firmy w Piotrkowie Trybunalskim, dzięki czemu ma ona pełną kontrolę nad całym procesem produkcyjnym. Materiały pochodzą od polskich lub niemieckich dostawców. Ubranka posiadają certyfikat "bezpieczny dla dziecka" (potwierdzający brak obecności substancji szkodliwych i toksyczych oraz metali ciężkich) i są dostępne w rozmiarach od 56 do bodajże 146 (w różnych kolekcjach i różnych typach ubrań jest różnie).

Nowe pieluszki

Mam wreszcie dwie pieluszki i woreczek od polskiej firmy Milovia. Po prostu je kocham! Są piękne :) Przyjechały chwilę temu, ale zamówienie zostało nieznacznie przekręcone, więc kurier dzisiaj dojechał z nowym.

Piękne są jeszcze Łowickie Ptaki z kogutkami, ale coraz ciężej je dostać. Ten i jeszcze inne cudne wzory poniżej.

Źródło: www.swiatpieluch.pl

Pokój mamy i dziecka w Galerii Mokotów

Po raz pierwszy byłam z Marysią w Galerii Mokotów. Tym razem bez niespodzianek, bo podczas naszej wizyty w C.H. Arkadia, pokój matki i dziecka był w remoncie i ostatecznie karmiłam na parkingu w samochodzie. Doh! Dobrze, że byliśmy samochodem. Jakbym pojechała metrem, to nie wiem, gdzie bym córkę nakarmiła. Nie jest zwolenniczką karmienia w miejscach publicznych, ale czasem po prostu nie ma gdzie. 

Wracając do Galerii Mokotów, pokój matki i dziecka jest dostosowany i do niemowlaków i do kilkulatków. Dla tych drugich jest osobne wc, jak się domyślam z miniaturowym sedesem (w moim dzieciństwie był taki w przychodni - to było coś!) i obniżona umywalka, a dla tych pierwszych przewijak, podgrzewacz do butelek i kuchenka mikrofalowa oraz wygodny fotel do karmienia dla mam. Światło jest rozproszone, a z głośników leci przyjemna muzyka.

Dobre bo polskie, czyli dlaczego warto unikać chińskich produktów

Zawsze starałam się kupować jak najwięcej polskich produktów. Oczywiście bez popadania w skrajności - Polska nie ma własnej szynki parmeńskiej czy parmezanu. Ale produkujemy za to świetne ubrania czy relatywnie zdrową żywność. Nasze owoce czy warzywa cieszą się uznaniem  za granicą jako mniej nawożone, mimo że nie zawsze mają naklejkę "eko" czy "bio". Podobno jest z ubraniami - polskie ubrania, szyte najczęściej gdzieś pod Łodzią, są pięknie skrojone i wykonane z dobrych materiałów. Pamiętam, jak kiedyś weszłam do sklepu, a sprzedawczyni, starsza pani zawołała "Jaki ma pani piękny polski płaszcz!", "Skąd pani wie, że to akurat polski?", "Bo widzę".

W przypadku małych dzieci kupowanie polskich ubrań i zabawek, to nie tylko lokalny patriotyzm i dbałość o dobre wykonanie, ale przede wszystkim o bezpieczeństwo naszych dzieci. Nasze sklepy zalewa fala tanich chińskich zabawek, przyborów szkolnych czy ubrań. Rzadko zastanawiamy się nad ich składem, nad tym, w jakich warunkach zostały wyprodukowane czy przewiezione. Wydaje nam się, że jeżeli dany produkt przekroczył granicę,  to jest bezpieczny. Niestety tak nie jest. We włoskiej telewizji regularnie informują o wycofywaniu całych partii ubranek, przyborów czy zabawek ze sklepów, mimo że przekroczyły one granicę. Tylko tam weryfikacje są częste a kary dla producentów/dystrybutorów wysokie. U nas w wiadomościach się o takich rzeczach nie mówi, ale czasem gazety napiszą:

Przechowywanie pokarmu

Jeżeli odciągasz pokarm, bo masz go za dużo, pamiętaj, że odciąganie dużych ilości tylko pobudza laktację. Powinno się odciągać pokarm tylko do ustania bólu piersi czy uczucia nabrzmienia, nigdy do uczucia wypróżnienia. Gdzieś przeczytałam, że na początku jednorazowo nie powinno się odciągać więcej niż 80 ml z jednej piersi, ale niestety nie pamiętam źródła.

Pokarm higienicznie odciągnięty można przechowywać przez:
10-12 h w temp. pokojowej
48 h w lodówce
7 dni w temp. do -10 st. C
6 miesięcy w temp. do -18 st. C
(za "Jak żywić niemowlęta i małe dzieci" dr Hanny Szajewskiej i dra Piotra Albrechta)

Przechowywać możemy go w pojemnikach do przechowywania mleka bądź innych przeznaczonych do przechowywania żywności, pojemnikach szklanych (np. słoiczkach) lub specjalnych woreczkach na pokarm. Gdzieś po forach wędruje porada, żeby użyć do tego pojemników na mocz. Odradzam. Przecież to jest plastik bez atestu do przechowywania żywności!

Możemy to zrobić wygodnie - w butelkach i pojemnikach współpracujących w naszym laktatorem bądź późniejszym smoczkiem (np. poniżej butelka Medela ok. 8-10 zł za butelkę kolorową 150 ml i 5-8 zł za butelkę przeźroczystą).

Źródło: www.medela.com

Optymlnie, w pojemnikach po przechowywania pokarmu Baby Ono (ok 14-16 zł za komplet 4 pojemników) lub Canpol (podobnie).

Źródło: www.babyono.com

Lub ekonomicznie, w małych szklanych słoiczkach lub pojemnikach Tesco, które u mnie świetnie się sprawdziły. Kosztują tylko ok. 3 zł za 4 sztuki, wyprodukowane zostały w Hiszpanii i długo przed ciążą służyły mi np. do mrożenia natki pietruszki czy niezużytej w całości do sałatki kukurydzy ;) Mają pojemność ok. 100 ml, więc idealną do odciągania i nauki jedzenia z butelki (na początku jak niemowlę zje 30 ml, to jest cud), a przy karmieniu większego niemowlaka należy już podać 1,5-2 pojemniczki.

Pamiętajmy, że wszystkie kupowane pojemniki należy najpierw wymyć i wyparzyć (tak samo laktator), chyba że są sterylnie pakowane w specjalne woreczki.

O tym, czym i ile karmić tutaj

Czarno-białe tablice DIY

Czarno-białe tablice do łóżeczka trochę kosztują, a przecież można je zrobić samemu. Poniżej baardzo prosta instrukcja, jak je wykonać. Aż wstyd nazywać to tutorialem ;)

 Potrzebujemy:
- czarno-białe wydruki z domowej drukarki albo punktu ksero,
- nożyczki i tasiemkę,
- taśmę klejącą.

1)  Kartki nacinamy na górze po dwóch stronach na szerokość tasiemki.

2) Przewlekamy tasiemkę.

3) Przyklejamy do łóżeczka i gotowe!

Przy czym należy pamiętać, że w pewnym wieku dziecko zacznie sięgać rękami do kartek, ciągnąć je i ...zjadać ;) Wtedy czas je ściągnąć.

U nas najlepiej sprawdziły się w wersji jeszcze protszej - naklejone na szafę nad przewijakiem. Mania od razu się w nie wpatrywała. Ba! Zaczęła do nich gaworzyć, całkowicie olewając matkę i ojca ;) Potem ręce posły w ruch, czego efekty widać poniżej :D

Maluchy lubią czarno-białe

Noworodki widzą wszystko rozmyte na zasadzie plam. Nie widzą też za dobrze kolorów. Stąd piękny pastelowy pokój będzie raczej cieszył oczy mamy niż dziecka. Oczywiście dziecięce zabawki są kolorowe, więc maluszkowi na pewno bodźców nie zabraknie. Noworodki widzą dobrze kolory mocno kontrastowe, czyli czarny i biały. Mnie na pedagogice uczono, że w wieku ok. 3 miesięcy niemowlęta dobrze widzą już kolor czerwony, a w wieku 6 miesięcy żółty (ale co źródło, to troszkę inne przedziały, a czasem zółty jest przed czerwonym).

Pamiętam, jak kilka lat temu przeczytałam w "Twoim Stylu" artykuł o koleżankach, które ukończyły psychologię i ASP i korzystając z wiedzy jednej i talentu drugiej, postanowiły zaprojektować serię czarno-białych zabawek. Niestety wtedy w Polsce czegoś takiego jeszcze nie było, a producenci pukali się w głowę, że przecież zabawki muszą być pstrokate i już, a takiej nowomody matki nie zaakceptują. Koleżanki więc zaryzykowały i otworzyły własną firmę. A matki okazały się być mądrzejsze niż się producentom wydawało.

Teraz już można dostać w sklepach takie zabawki. Poniżej kilka przykładów.

1) grzechotka Tiny Smarts, Tiny Love, ok. 20 zł,
2) Sensory Zebra Bright Starts z kółkami, grzechotką, lusterkiem i gryzakiem, ok. 40 zł,
3) szeleścik Hencz, ok. 18 zł,
4) grzechotka panda, Lamaze, ok. 18 zł,
5) książeczki "Oczami Maluszka", wydawnictwo Sierra Madre, 19,90 zł,
6) seria "Książeczki Kontrastowe", wydawnictwo Wilga, 9,99 zł,
7) spirala na łóżeczko, Mamas & Papas, ok. 85 zł,
8) grzechotka "Kociak kostka" White & Black, 48 zł.

Oprócz książeczek i zabawek można jeszcze dostać plansze i książeczki harmonijkowe ze sznureczkami, które można powiesić na barierce łóżeczka.

W mojej opinii takie zabawki są bardzo przydatne, ale pamiętać należy, że zanim dziecko zacznie się nimi bawić, to będzie już dużo lepiej widzieć, nie ma więc co przesadzać z ich ilością. Wystarczy więc jakaś czarno-biała grzechotka czy szeleścik i coś do powieszenia przy łóżku - spirala, plansze, mobile albo np. zebra Bright Starts, która ma kółko do powieszenia na barierce, a dzieci mojej koleżanki bardzo długą ją uwielbiały.

Wspomniana polska firma White & Black (http://sklep.whiteandblack.pl/), produkuje nie tylko zabawki, ale przede wszystkim pościel. Niestety kosztuje ona sporo w porównaniu do nieczarno-białej konkurencji (rożki 149 zł, komplet pościeli 94 zł za 90x120 i 104 zł za 100x135). Oferta firmy wciąż się rozwija. My w prezencie od koleżanki dostaliśmy piękny rożek z kolekcji "Bajkowy las".

Na Olx.pl udało mi się za pół ceny dokupić ochraniacz z innej kolekcji tej firmy "W ogrodzie". 

Ochraniacz ten jest dwustronny: po jednej stronie są proste geometryczne wzory dostosowane do mniejszego dziecka, a po drugiej bardziej skomplikowane dla większego. Ponieważ składał się on z dwóch części po 180 cm, jedną z nich założyłam na szczebelki, a drugą do wózka. I tak jak zakup pościeli, śpiworka czy nawet rożka w tej kolorystyce wydaje mi się mało przydatny dla dziecka (Mania nie miała w zwyczaju oglądać rożków, a potem śpiworków, w których spała;)), tak ochraniacz był strzałem w dziesiątkę. Przez chwilę nie robił na córce wrażenia, potem przyciągał wzrok, a potem paluszki. Mania potrafiła spokojnie leżeć w wózku i "rysować" palcem po konturach kwiatków. Małe zastrzeżenia mam tylko do wykonania tych produktów. Niby szyte są ręcznie w Polsce, faktycznie ładnie odszyte, ale na moim ochraniaczu wzory są do góry nogami (w przypadku uśmiechającego się słońca, twarzy białej i twarzy Murzynka robi to różnicę), a różek po 10 dniach użytkowania trochę się skulkował.

Innymi polskimi firmami, które produkują czarno-białe zabawki są BlackPlum (alternatywnie z dodatkiem zielonym, www.blackplum.pl), Lollifox (jamnik i kostki, lollifox.com) oraz Lullalove i jej przytulanka/ogrzewacz Mr B (www.sposobnakolke.pl).

Niedługo napiszę, jak za grosze można samemu zrobić czarno-białe elementy sensoryczne do pokoju dziecka. U mnie sprawdziły się one najlepiej ;)